Proszę wybaczyć wszelkie błędy w opisach lub niefortunne sformułowania.
Sam nie mówię po polsku i edytowałem teksty z rk7.de za pomocą programu do tłumaczeń.

B y d g o s z c z

Unitra-Eltra RMS 806 Manuela

Opis poniżej

Unitra-Eltra RMS 812 Manuela 2

Stereofoniczny magnetofon dwukasetowy RMS 812 „Manuela 2” został wyprodukowany przez Unitrę ELTRA na polski rynek pod koniec lat 80. XX wieku jako następca modelu RMS 806 „Manuela”. Mierzący 545 x 175 x 145 mm i ważący 4,6 kg, odbiera pasmo FM od 65,5 do 74 MHz, a także pasma fal krótkich, średnich i długich za pośrednictwem zintegrowanej anteny ferrytowej AM i anteny teleskopowej FM lub poprzez złącze anteny zewnętrznej. Urządzenie posiada dwa magnetofony kasetowe z jednym silnikiem. Każdy z nich posiada pięć przycisków do odtwarzania, pauzy, przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. Prawy magnetofon wyposażony jest w dodatkowy przycisk nagrywania i licznik taśmy. Dodatkowo w tym magnetofonie zamontowano japońską głowicę combo ALPS J83S, a w lewym zastosowano prostą polską głowicę ZRK. Brzmienie tego magnetofonu jest nieco bardziej matowe w porównaniu z prawym. Ponadto rejestrator posiada osobne regulatory tonów wysokich i niskich oraz balansu; wskaźnik poziomu sygnału (2 x 4 diody LED); przełączany obwód dźwięku przestrzennego (Wide); automatyczny fokus (Fixed AFC); wskaźniki zasilania, nagrywania i stereo FM; wskaźnik poziomu naładowania baterii; oddzielny wybór typu taśmy dla obu magnetofonów; dwa wbudowane mikrofony; dwa głośniki TONSIL GD 12/4/1 4VA/4Ω; złącze do podłączenia zewnętrznego źródła dźwięku; gniazdo słuchawkowe; oraz dwa gniazda głośnikowe. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą dziewięciu baterii R20.

Unitra-Eltra RMS 813 Manuela 2

Unitra ELTRA RMS 813 „Manuela 2” jest wizualnie i technicznie w dużej mierze identyczna z opisywanym wcześniej modelem RMS 812. Jednak to urządzenie, najwyraźniej wyprodukowane specjalnie na eksport na Zachód, odbiera pasmo FM od 87,5 do 108 MHz zamiast 65,5 do 74 MHz. Ponadto nie posiada wskaźników LED ani zewnętrznych gniazd antenowych i głośnikowych.

RFT SDKR 2000 (RMS 814)

Magnetofon stereofoniczny dwukasetowy Unitra ELTRA RMS 814 sprzedawany był w Niemczech Wschodnich pod marką RFT jako SDKR 2000. Natomiast magnetofony RFT typu skr 700 eksportowano do Polski (patrz Unitra-Eltra RMS 817).

Royal TR 1000 (RMS 813)

Unitra-Eltra RMS 813 MANUELA 2 była również sprzedawana w Niemczech Zachodnich pod nazwą Royal TR 1000. Kolorystyka w dużej mierze odpowiada wersji NRD, RFT SDKR 2000. Gniazda głośnikowe są również zakryte, a standardowy numer FTZ Niemieckiej Poczty Federalnej znajduje się z tyłu obudowy.

Radio-Cassette-Recorder 9564 LUXOR (RMS 813)

LUXOR Typ 9564 to kolejna wersja modeli Unitra-Eltra RMS 813 i RMS 819 MANUELA 2. Urządzenie pracuje w paśmie FM od 87,5 do 108 MHz i oficjalnie posiada oznaczenie producenta Unitra ELTRA oraz kraj pochodzenia „Made in Poland” z tyłu obudowy. Urządzenie to było najwyraźniej wariantem na rynek polski, po tym jak pasmo FM zostało tam również przekonwertowane z OIRT na CCIR.

MONDIVOX Model RMS 812

Model MONDIVOX RMS 812 to ewidentnie kolejny wariant dystrybucji na rynek polski lub wschodnioeuropejski, ponieważ urządzenie odbiera pasmo FM zgodnie ze standardem OIRT od 65,5 do 74 MHz. Importer MONDIVOX z siedzibą w Hongkongu dystrybuował również RFT Babett KTR 430 i KR 660 z pasmem CCIR (87,5 do 108 MHz) we Francji pod tą samą marką. Wersja OEM RMS 812 wydaje mi się nieco dziwna, ponieważ na przedniej obudowie widnieje napis: „MONDIVOX Model RMS 812”, a na tylnej: „MANUELA 2 RMS 813, Importer SENTON GmbH”, numer tłumienia zakłóceń radiowych Niemieckiej Poczty Federalnej oraz oficjalna nazwa producenta: Unitra ELTRA.

Unitra-Eltra RMS 818 Manuela 2

Unitra ELTRA RMS 818 „Manuela 2” jest wizualnie i technicznie w dużej mierze identyczna z opisywanym wcześniej modelem RMS 812. Urządzenie, wyposażone we wskaźniki poziomu LED, antenę i gniazda głośnikowe, odbiera jednak pasmo FM zgodnie ze standardem CCIR od 87,5 do 108 MHz zamiast 65,5 do 74 MHz (OIRT). Oprócz pasma FM, RMS 818 różni się również wbudowanym dekoderem stereo CEMI UL 1623 zamiast UL 1609 oraz elektroniczną regulacją prędkości taśmy (bez przekaźników).

Unitra-Eltra RMS 819 Manuela 2

Unitra ELTRA RMS 819 „Manuela 2” jest całkowicie identyczna z wcześniej opisywanym modelem RMS 818, ale – podobnie jak RMS 813 – nie posiada gniazda anteny zewnętrznej i dwóch gniazd głośnikowych.

Otwórz obudowę (Manuela 2) – wyjmij pokrętła regulacyjne > poluzuj sześć śrub na tylnym panelu > ostrożnie zdejmij tylny panel > odłącz kabel antenowy > poluzuj jedną śrubę w komorze baterii > poluzuj długą śrubę na płytce drukowanej po lewej stronie gniazda zasilania > poluzuj dwie wpuszczone śruby między selektorem pasma a regulatorem strojenia, a także regulatorami balansu i głośności > odłącz złącze głośnikowe po lewej stronie anteny ferrytowej > otwórz obie komory kasety > włącz przełącznik zasilania > ostrożnie zdejmij obudowę – najpierw dolną część – > odłącz drugie złącze po prawej stronie (dla lewego głośnika).

Unitra-Eltra RMS 817 (RFT skr 700)

NRD-owski rejestrator stereo RFT skr 700 był również sprzedawany na rynku polskim jako Unitra-Eltra RMS 817. Urządzenia, nadal produkowane przez VEB Stern-Radio Berlin, były eksportowane do Polski w ramach programu wzajemnej pomocy gospodarczej. Polska dostarczyła w tym celu Unitrę RMS 814, przemianowaną na SDKR 2000. Poza wschodnioeuropejskim pasmem częstotliwości VHF od 65 do 75 MHz zgodnie ze standardem OIRT oraz zmienionym oznaczeniem typu na przednim i górnym panelu, RMS 817 nie różni się od NRD-owskiej wersji skr 700. Oprócz pasma VHF urządzenie odbiera również pasmo fal krótkich, średnich i długich. Jako magnetofon kasetowy wykorzystano jednosilnikowy, wspomagany silnikiem magnetofon kasetowy MU300, licencjonowany na licencji japońskiej. Posiada sześć przycisków do nagrywania, odtwarzania, pauzy, szybkiego przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk do zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. Umożliwia również monitorowanie podczas przewijania. Ponadto urządzenie posiada ferrytową antenę AM, dipolową antenę FM/SW, dwa oddzielne złącza dla zewnętrznych źródeł dźwięku, oddzielne regulatory tonów wysokich i niskich oraz regulator balansu. Przełączany obwód dźwięku przestrzennego (Wide), wskaźnik poziomu odbioru za pomocą dwóch mini diod LED w pokrętle, wskaźnik LED stereo, wskaźnik poziomu nagrywania oraz wskaźnik poziomu naładowania baterii za pomocą sześciu diod LED. Urządzenie posiada licznik taśmy, odcięcie końca taśmy, funkcję post-fading z diodą LED, funkcję cue/review, intermix, szybkie powtarzanie, automatyczny fokus FM (stały AFC), dwa wbudowane mikrofony, gniazdo mikrofonowe i słuchawkowe, licznik taśmy oraz selektor typu taśmy.

RFT skr 700

Radiotelefon RFT skr 700 był produkowany przez stację VEB Stern-Radio Berlin od 1985 roku. Urządzenie było dostępne w NRD w paśmie CCIR VHF od 87,5 do 108 MHz i w różnych kolorach.

Unitra-Eltra SKR 720

Radiostacja RFT SKR 720 SMD była również eksportowana do Polski w niewielkich ilościach jako Unitra-Eltra SKR 720. Ponieważ pod koniec lat 80. XX wieku pasmo FM zostało przekonwertowane ze standardu OIRT (65–73 MHz) na standard CCIR (87,5–108 MHz), urządzenia mogły być dostarczane do Polski bez żadnych zmian technicznych. (Zdjęcie wersji NRD radiostacji RFT SKR 720)

Unitra-Eltra Edyta MOT 672-4

Radiotelefon Edyta MOT 672-4 był produkowany przez UNITRA-ELTRA w Bydgoszczy (niem. Bromberg) co najmniej od 1973 roku i technicznie bazuje na wcześniej zbudowanym modelu Laura MOT 672. Odbiera pasmo FM zgodnie z polskim standardem OIRT od 65,8 do 74 MHz, a także pasma fal krótkich, średnich i długich. Można również podłączyć zewnętrzne źródło dźwięku i słuchawki. Urządzenie, opisane w całości po polsku, posiada płynną regulację barwy dźwięku, podświetlenie pokrętła oraz dodatkową regulację dostrojenia. Zasilanie może być dostarczane za pomocą dwóch płaskich baterii 3R12 lub zewnętrznego zasilacza 9 V. Obudowa, wykonana w całości z tworzywa sztucznego, była dostępna w różnych kombinacjach kolorystycznych. Nazwa modelu Edyta została później użyta przez UNITRA-ELTRA również dla RMS 8320. O ile mi wiadomo, żadne z urządzeń nie było eksportowane do Niemiec Wschodnich ani Zachodnich.

Unitra-Eltra JULIA stereo

Stereofoniczny odbiornik światowy JULIA był produkowany przez UNITRA ELTRA w Bydgoszczy (niem. Bromberg) od 1979 do 1991 roku. Urządzenie o wymiarach 420 x 260 x 130 mm i wadze 6 kg odbiera pasmo FM, a także fale krótkie, średnie i długie za pośrednictwem zintegrowanej ferrytowej i teleskopowej anteny. W zakresie FM dostępne jest zarówno wschodnioeuropejskie pasmo OIRT od 65,5 do 73 MHz, jak i ogólnoniemieckie, jugosłowiańskie i zachodnioeuropejskie pasmo CCIR od 87,5 do 100 MHz. Zakres fal krótkich podzielony jest łącznie na siedem pasm częstotliwości. Wyposażone w tylko jeden głośnik urządzenie umożliwia również odbiór stereo FM poprzez podłączenie zewnętrznego głośnika lub słuchawek. W trybie stereo wewnętrzny głośnik przełączany jest na lewy kanał, a wyjście zewnętrzne na prawy kanał. Jako dekoder stereo zastosowano UL1611N firmy UNITRA-CEMI. Wzmacniacz został wyposażony w dwa układy UL1481P (lub importowane TBA810) i zapewniał moc wyjściową 2 x 5 VA. Stereofoniczny zestaw JULIA posiada również pięć pamięci ustawień FM; automatyczny fokus (ARC); strojenie z pamięcią stałą i wskaźnik poziomu naładowania baterii; podświetlenie pokrętła; regulację tonów wysokich, niskich i balansu; złącze zewnętrznej anteny 300 Ω; dwa wejścia audio i jedno wyjście audio poprzez gniazda diodowe (DIN). Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V, z ośmiu baterii R20 lub z napięcia stałego 10–16 V. Obudowa jest zazwyczaj czarna, ale dostępne są również wersje srebrne. Oznaczenia są w języku polskim, choć trudno je zauważyć ze względu na liczne skróty i symbole. Słabymi punktami, które zauważyłem, były pokrętła z pamięcią stałą, niemal identyczne jak w RFT HMK-T 100, słabo zatrzaskująca się klawiatura z pamięcią stałą, potencjometr strojenia za Dreko oraz filtr piezoelektryczny 10,7 MHz. W pierwszym przypadku pomaga klej superglue na luźnych zębatkach; w drugim przypadku należy dokręcić górną metalową sprężynę klawiatury; w trzecim przypadku potencjometr, do którego nie dostaje się pył, wymaga odrobiny sprayu do styków, a filtr ceramiczny można jedynie wymienić. Poza tym jednak jest to dobrze wyposażone, solidne i łatwe w naprawie urządzenie, które moim zdaniem zasługuje na obudowę wyższej jakości.

Unitra-Eltra stereo TRAMP WE 100

Model JULIA był również produkowany w bardzo małych ilościach, podobnie jak model TRAMP WE 100. Jedyną różnicą techniczną było rozszerzone pasmo CCIR FM z 87,5 do 108 MHz. Prawdopodobnie były to urządzenia, które następnie zaprezentowano niemieckim importerom, takim jak HGS Electronic GmbH czy ITC. Przynajmniej oznaczenie WE, od „Weltempfänger” (odbiornik światowy) (?), na to wskazuje. Poza tym wszystkie etykiety były nadal w języku polskim, a oznaczenie producenta „Unitra-Eltra – Made in Poland” również zostało zachowane.

HGS TRAMP WE 100

Odbiornik TRAMP WE 100, przeznaczony wyłącznie na rynek światowy, został wyprodukowany jako technicznie niezależny wariant systemu stereo Unitra-Eltra JULIA i dystrybuowany w Niemczech Zachodnich przez HGS Electronic GmbH Hamburg. Ta wersja przeznaczona wyłącznie na eksport, z niemieckim oznaczeniem, jest wyjątkowo uboższa w wyposażenie niż wersja na rynek polski. W przeciwieństwie do systemu stereo JULIA, HGS Tramp WE 100 posiada jedynie monofoniczny odbiornik FM. Ponadto, dodatkowe pasmo OIRT FM od 65,5 do 73 MHz zostało usunięte bez zastąpienia. Brakuje również zewnętrznego złącza antenowego, prawdopodobnie ze względu na wymóg Niemieckiej Poczty Federalnej w celu uzyskania zatwierdzenia strefy wolnego handlu (FTZ). Ze względu na odbiór mono, pominięto również niepotrzebne już regulatory balansu i diodę LED stereo. Gniazdo głośnika tylnego zostało prawdopodobnie podłączone równolegle do głośnika wewnętrznego. Dwa gniazda diodowe (DIN) w WE 100 mogą teraz służyć nie tylko jako wyjścia do nagrywania, ale także jako wejścia audio, a pozostałe pasmo CCIR FM zostało rozszerzone z 87,5 do 100 MHz do 87,5 do 108 MHz. W wyniku tych wszystkich modyfikacji przyciski „włącz/wyłącz antenę FM”, „antena FM bliska/daleka” i „Radio/TA-TB” w WE 100 zastępują funkcje „antena wewnętrzna/zewnętrzna”, „mono/stereo” i „OUT/CCIR” w stereo JULIA. Pozostałe przyciski wyboru pasma i szerokości pasma pozostały jednak niezmienione. Tramp WE 100 był dostępny w całkowicie czarnej obudowie lub, częściej, w kolorze czarnym ze srebrno-szarą maskownicą głośnika i panelami bocznymi w tym samym kolorze, co przynajmniej wizualnie podkreślało prostotę obudowy. Jednak w obu wersjach całkowicie brakowało odniesienia do polskiego producenta Unitra ELTRA.

Dystrybutorem HGS Tramp WE 100 w Niemczech Zachodnich był m.in. BÜHLER elektronik z Baden-Baden. Reklama w czasopiśmie Funkschau 6/1982 podaje następującą informację o tym urządzeniu, oferowanym pod numerem zamówienia 25039 za 498 DM: „Tramp WE 100 z numerem FTZ, replika jednego z najbardziej znanych niemieckich odbiorników światowych, produkcja europejska, cechy szczególne: 7 pasm fal krótkich, znaczniki stacji, 2 mierniki VU, podwójna antena teleskopowa, zewnętrznie przełączane złącze anteny FM, przełącznik czułości FM, złącza DIN radia/magnetofonu/gramofonu - przełączane, złącze słuchawkowe 400Ω, zasilanie bateryjne, wbudowany zasilacz, gniazdo przyłączeniowe 12 V, 5 przycisków stacji FM, oddzielne regulatory tonów wysokich i niskich, solidny uchwyt do przenoszenia, obudowa softline w kolorze antracytowym, wymiary: szer. 410 x wys. 250 x gł. 110 mm, dane techniczne: KW 13 / 16 / 19 / 25 / 31 / 41 / 49 m, VHF 88 – 108 MHz, LW 150 – 280 kHz, MW 525 – 165 kHz." Prawie jednocześnie urządzenie zostało zaoferowane przez firmę FT-Gerlach z Siegen w numerze Funkschau nr 8/1982 za jedyne 359 DM.

ITC JULIA

Wcześniej opisany HGS Tramp WE 100 doczekał się później identycznej monofonicznej wersji stereo JULIA, dystrybuowanej przez ITC w Niemczech Zachodnich. Najwyraźniej nigdy nie było oficjalnej wersji Unitra-Eltra JULIA (mono) na polski rynek krajowy.

Nie można ustawić lokalizacji pamięci programu (JULIA stereo i Tramp WE 100) – Czerwone pokrętło regulacyjne zazwyczaj po prostu odkleiło się od wałka sterowania wrzeciona i należy je ponownie przykleić klejem superglue. Podczas tej czynności należy delikatnie poruszać pokrętłem, aby zapobiec jego przyklejeniu do obudowy sterowania wrzeciona.

Przyciski pamięci programu nie blokują się na miejscu (JULIA stereo i Tramp WE 100) – Dźwignia blokująca w pionowo ułożonym rzędzie przycisków jest lekko zablokowana, ponieważ opuszcza się dopiero pod wpływem własnego ciężaru. > Rozwiązanie: Nanieść niewielką ilość oleju wielofunkcyjnego na dźwignię blokującą nad pierwszym przyciskiem pamięci programu.

Zdejmowanie pokrętła (JULIA stereo i Tramp WE 100) – Bardzo duże pokrętło jest prawie zawsze zakurzone od wewnątrz, a brud gromadzi się przed ramką przekątnej skali. > Pociągnij górną i dolną plastikową osłonę paska strzałki strojenia odpowiednio w górę i w dół (mocno, ale ostrożnie) > Poluzuj śruby z tyłu > Ostrożnie unieś pasek, zwalniając centralny klips mocujący > Zdejmij i wyczyść pokrętło

Unitra-Eltra SABINA R 610

Odbiornik SABINA R 610, również wyprodukowany przez UNITRA ELTRA w Bydgoszczy około 1986 roku, był kompaktowym następcą JULIA Stereo. Mierzący zaledwie 288 x 176 x 76 mm i ważący 2,3 kg, odbiera pasmo FM od 65,5 do 73 MHz, a także siedem pasm fal krótkich, jedno pasmo fal średnich i jedno pasmo fal długich za pośrednictwem zintegrowanej ferrytowej i teleskopowej anteny. Posiada automatyczny fokus (ARC), podświetlenie pokrętła przyciskowego, magnetofon i gniazdo słuchawkowe oraz regulację tonów wysokich i niskich. W R 610 pominięto dekoder stereo, dodatkowy wzmacniacz mocy, drugie pasmo FM, pięć zaprogramowanych stacji FM z oddzielnymi wyświetlaczami, wskaźnik poziomu naładowania baterii, drugie wejście audio oraz złącze anteny zewnętrznej, znane z większego JULIA Stereo. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą sześciu baterii R14.

ITC SABINA R 610

Unitra-Eltra SABINA R 610 była również sprzedawana w Niemczech Zachodnich z oryginalnym oznaczeniem typu za pośrednictwem importera ITC. Pasmo FM jest zgodne ze standardem CCIR w zakresie od 87,5 do 108 MHz zamiast 65,5 do 74 MHz, a obudowa jest zazwyczaj czarna, a nie trójkolorowa. Niestety, brak jakiejkolwiek wzmianki o oryginalnym producencie lub polskim pochodzeniu.

ITT NOKIA RP 705 & RP 9151 (Unitra-Eltra)

Przenośne radio stereo RP 9151 zostało opracowane i wyprodukowane dla zachodnioniemieckiej marki ITT NOKIA przez firmę ZR ELTRA w Bydgoszczy (Bromberg). Identyczny odpowiednik pod marką Unitra ELTRA na polski rynek krajowy najwyraźniej nie istniał. Oprócz radia RP 9151 FM Stereophones, widocznego na zdjęciu, importer sprzedawał również radio Stereophones RP 705 FM. Oba urządzenia różnią się najwyraźniej jedynie etykietą i ewentualnie obwodami drukowanymi. Produkowane co najmniej od 1989 do 1990 roku, przenośne radio odbiera wyłącznie pasmo FM od 87,5 do 108 MHz. Odtwarzanie mono jest możliwe za pośrednictwem wbudowanego głośnika lub, po podłączeniu słuchawek, w stereo. Ponadto urządzenie o wymiarach 180 x 305 x 80 mm i wadze 1,9 kg posiada ręczne strojenie i pięć dodatkowych miejsc w pamięci programów. Strojenie odbywa się za pomocą pokrętła obok pokrętła lub pięciu pokręteł umieszczonych za klapką pod przyciskami programowania. Dostępne są również regulacja barwy dźwięku oraz dioda LED zasilania i stereo. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą sześciu baterii R20. Oprócz głośnika pełnopasmowego Unitra-Tonsil GD 12/36 5VA/4Ω, urządzenie posiada również dwa wzmacniacze CEMI PA210 IC oraz wzmacniacz/demodulator FM/IF Motorola MC1309P. Moduł pamięci i tuner ewidentnie wywodzą się z wcześniej opisanego stereo JULIA, które prawdopodobnie stanowiło również podstawę rozwoju tego znacznie odchudzonego urządzenia.

NOKIA RP 9151A (Unitra-Eltra)

NOKIA RP 9151A to udoskonalona wersja modelu RP 9151. Wizualnie nie ma żadnych zmian poza innym oznakowaniem, a funkcje pozostają identyczne. Zmiany dotyczą wnętrza obudowy, gdzie odbiornik FM jest niemal w całości oparty na układzie Sony CXA1238S, co eliminuje potrzebę stosowania dodatkowej płytki tunera. Co więcej, dwa monofoniczne wzmacniacze CEMI PA210 zostały zastąpione stereofonicznym wzmacniaczem Samsung KA2206.

Unitra-Eltra Alicja R 603

Unitra Alicja była produkowana w Bydgoszczy od 1983 roku i była pierwszym urządzeniem z serii R 600 wymienionej poniżej. Odbierała pasmo FM od 65,8 do 74 MHz zgodnie ze standardem OIRT, a także pasma fal krótkich, średnich i długich za pośrednictwem zintegrowanej anteny teleskopowej i ferrytowej. Zasilanie mogło być dostarczane z sieci 230 V lub z pięciu baterii R6. Urządzenie posiadało dodatkowe gniazdo słuchawkowe z tyłu obudowy, ale nie posiadało regulacji tonów. Głośnikiem był GD8/1 firmy Unitra-TONSIL o mocy 1 VA/8 Ω (czasami również EMD typu 77RL) i pojedynczym układem scalonym (UL1211) firmy Unitra-CEMI, który zawierał kompletny układ radia AM/FM. To urządzenie jednoprocesorowe było dostępne w dwóch wersjach: początkowo z gładką maskownicą głośnika i okrągłymi otworami, a później z żebrowaną maskownicą i pionowymi otworami. W pierwszej wersji szary tylny panel obudowy był niemalowany, w przeciwieństwie do przodu, który nie do końca pasował do całości.

riz akord 140 (Alicja R 603)

Unitra-Alicja R 603 była również dystrybuowana przez Radioindustrija Zagreb (RIZ) jako akord 140 na terenie byłej Jugosławii.

Nordmende essex 2014 (Alicja R 603)

Unitra Alicja R 603, w swojej pierwszej wersji (z niemalowanym tylnym panelem), była również sprzedawana przez NORDMENDE w Niemczech Zachodnich. Pasmo FM jest zgodne ze standardem CCIR w zakresie od 87,5 do 108 MHz. Etykieta była w całości w języku niemieckim. Niestety, nie ma odniesienia do oryginalnego producenta.

ITC Alicja R 603

Unitra Alicja R 603 była również sprzedawana z oryginalnym oznaczeniem typu za pośrednictwem importera ITC w Niemczech Zachodnich. Pasmo FM odpowiada standardowi CCIR w zakresie od 87,5 do 108 MHz.

TR 2020 (Alicja R 603)

TR 2020 jest całkowicie identyczny z wcześniej opisanym Nordmende Essex 2014, z tą różnicą, że tylny panel jest również pomalowany na srebrno. Urządzenie, opatrzone etykietą w języku niemieckim, nie zawiera żadnych informacji o oryginalnym producencie, Unitra ELTRA, ani o niemieckim importerze. Prawdopodobnie firma chciała utrzymać całkowicie otwartą dystrybucję.

HGS TR 2020 (Alicja R 603)

Druga wersja Unitry Alicja R 603 (z lakierowanym panelem tylnym) była również dystrybuowana w Niemczech Zachodnich przez firmę HGS Electronic GmbH z Hamburga pod oznaczeniem TR 2020. Pasmo FM jest zgodne ze standardem CCIR w zakresie od 87,5 do 108 MHz. Jak to często bywa, brakuje jakiegokolwiek odniesienia do oryginalnego producenta.

TR 2020 był dostępny w dwóch wersjach: z czarną skalą i jednym paskiem wskaźnikowym lub ze srebrną skalą i dwoma paskami wskaźnikowymi.

Unitra-Eltra Ania R 612

Model Ania R 612 był wspólnym dziełem VEB Stern-Radio Berlin i Unitra Polska, obok modelu RFT SR 30 Jade sprzedawanego w NRD. Radio bazuje na modelu Unitra Alicja R 603. Produkcja odbywała się w zakładzie Unitra ELTRA w Bydgoszczy. Podobno tylko kondensator o zmiennej pojemności pochodzi z NRD. Pozostałe podzespoły były produkowane w Polsce. Nie było jednak wersji tego modelu pod marką RFT. Oprócz pasma FM, radio posiada pasma fal krótkich, średnich i długich. Oscylator AM/demodulator pośredniej częstotliwości FM UL 1219 firmy Unitra-CEMI został częściowo zastąpiony importowanym układem TDA 1220B lub EMDI 220.  Zasilanie odbywa się za pomocą zintegrowanego zasilacza 230 V lub pięciu baterii R6 AA. Dźwięk jest, moim zdaniem, dość przeciętny, ze względu na niewielki głośnik Unitra-TONSIL GD 8/1/2 o mocy 1 VA / 8 Ω, prostą plastikową obudowę i brak regulacji barwy dźwięku. Model Ania R 612 był sprzedawany pod własną marką w Polsce w paśmie OIRT VHF (65,8–74 MHz) i był również eksportowany do Europy Zachodniej za pośrednictwem firmy Senton GmbH. Urządzenia przeznaczone na rynek niemiecki, również w czarnej obudowie, mają pasmo VHF od 87,5 do 108 MHz zgodnie ze standardem CCIR, są oznakowane w języku niemieckim i posiadają numer tłumienia zakłóceń radiowych nadany przez Pocztę Federalną.

Nordmende essex 1654 (Ania R 612)

Równolegle z wersją SENTON, model Ania R 612 był również eksportowany do NORDMENDE w Niemczech Zachodnich, gdzie sprzedawano go pod nazwą essex 1654. Urządzenie również posiada tuner FM z pasmem częstotliwości CCIR, ale jego nazwa jest w języku angielskim. Uchwyt do przenoszenia jest nieco inny, a czarna obudowa ma antracytowe wykończenie z przodu.

Unitra-Eltra Anja RT 432 (Ania R 612)

Anja RT 432 to identyczna wersja eksportowa Unitra Ania R 612 przeznaczona dla byłej Czechosłowacji, z angielskim napisem z przodu i czeskim napisem z tyłu.

Unitra-Eltra Ania R 613

Ania R 613 jest zasadniczo taka sama jak R 612, ale pokrętło jest ułożone poziomo, a przyciski sterujące są odpowiednio przesunięte. O ile mi wiadomo, nie było wersji eksportowej tego modelu.

Unitra-Eltra Zosia R 614

Zosia R 614 obsługuje pasmo FM od 65,8 do 74 MHz zgodnie ze standardem OIRT, a także odbiera pasmo fal średnich i długich. Pasmo fal krótkich w modelu Ania R 612 zostało pominięte na rzecz dekodera stereo. Obsługa radia FM stereo jest jednak możliwa tylko przez zintegrowane gniazdo słuchawkowe, ponieważ urządzenie nie posiada drugiego głośnika. Urządzenie było również sprzedawane jako SR 30 Jade przez VEB Stern-Radio Berlin w NRD.

RFT SR 30 Jade (Zosia R 614)

Radio stereo SR 30 zostało wyprodukowane pod koniec lat 80. XX wieku jako wspólny projekt NRD i Polski przez producenta Unitra-Eltra w Bydgoszczy (niem. Reichenbach) i dystrybuowane w NRD za pośrednictwem Stern-Radio Berlin. W Polsce urządzenia były dostępne pod oryginalną nazwą producenta i pasmem VHF OIRT (65,8–74 MHz) jako Zosia R 614. Jedyną częścią, którą widzę w urządzeniu wyprodukowanym w NRD, jest kondensator zmienny. Pozostałe komponenty są oczywiście polskiej produkcji. Oprócz pasma VHF (87,5–108 MHz dla SR 30 Jade), radio posiada również pasmo fal średnich i długich. Praca stereo VHF jest możliwa tylko przez zintegrowane gniazdo słuchawkowe, ponieważ urządzenie nie ma drugiego głośnika. Radio nie posiada również żadnych innych dodatkowych funkcji. Dźwięk jest, moim zdaniem, dość przeciętny, ze względu na mały głośnik Unitra-Tonsil GD 8/1, prostą plastikową obudowę i brak regulacji tonów. Zasilanie odbywa się za pomocą zintegrowanego zasilacza lub pięciu baterii R6. Urządzenie prawdopodobnie miało na celu zaspokojenie zwiększonego zapotrzebowania na radia w NRD przy rozsądnej cenie, ponieważ radia NRD były w dużej mierze eksportowane.

Unitra-Eltra Tola R 615

Głośnik Tola R 615 jest w dużej mierze (a może całkowicie?) identyczny z wcześniej opisanym głośnikiem Ania R 612, z tą różnicą, że ma zmienioną osłonę głośnika.

ITC Tola R 615

Unitra Tola R 615 była również sprzedawana w Niemczech Zachodnich za pośrednictwem importera ITC, w niezmienionym wyglądzie i z oryginalnym oznaczeniem typu. Odbiera jednak pasmo FM od 87,5 do 108 MHz, zgodnie z zachodnioeuropejskim standardem CCIR.

Unitra-Eltra Tola 2 R 6322

Oprócz pasma FM zgodnego ze standardem OIRT od 65,8 do 74 MHz, Tola 2 posiada również drugie pasmo FM od 87,5 do 108 MHz, eliminujące pasmo fal krótkich.

Unitra-Eltra Liza R 203

Liza R 203, oparta na modelu Ania R612, posiada tuner FM zgodny ze standardem OIRT, a także tuner fal średnich i długich, ale nie posiada pasma fal krótkich ani odbiornika stereo, takiego jak Zosia R 614.

Unitra-Eltra R 102 (RFT SR 10 Nante)

Radio kieszonkowe SR 10 Nante, produkowane przez VEB Stern-Radio Berlin, było również dystrybuowane w Polsce przez Unitra ELTRA. Oprócz różnych oznaczeń na obudowie w języku polskim i angielskim, Unitra-Eltra R 102 SR 10 różni się od RFT SR 10 Nante przede wszystkim pasmem OIRT FM od 65,5 do 74 MHz. To radio pierwotnie oferowało odbiór FM od 87,5 do 104 MHz, albo w mono przez odłączany głośnik, albo w stereo przez boczne gniazdo słuchawkowe. Żadne inne pasma częstotliwości nie były odbierane. Radio miało również niezwykle minimalistyczny design jak na urządzenie wschodnioniemieckie. Głośność nie była płynnie regulowana, ale można ją było wybrać tylko w czterech krokach za pomocą przełącznika suwakowego. Kolejny przełącznik suwakowy umożliwia wybór pomiędzy trybami: Off, Mono i Stereo. Brak wysuwanej anteny teleskopowej. Zamiast tego wykorzystano jeden z kabli słuchawkowych lub głośnikowych, który został celowo wydłużony i kilkakrotnie zwinięty wewnątrz obudowy.

Obudowa składa się z przedniego i tylnego panelu radia i głośnika, które są po prostu ze sobą spięte, a nie przykręcone. Wewnątrz obudowy znajduje się płytka drukowana o pełnej powierzchni, na której, oprócz zacisków na cztery baterie AA, zamontowano trzy tranzystory SFE235, jeden tranzystor SCE238D oraz znane kondensatory elektrolityczne FROLYT produkcji wschodnioniemieckiej. Ponadto zastosowano kondensator foliowy o zmiennej pojemności japońskiego producenta ALPS, dwa również japońskie układy scalone oznaczone jako TDA 1083, dekoder stereo Toshiba TA7342P oraz głośnik FOSTER 8Ω. Układ TDA 1083 zawiera kompletny układ radia FM i wzmacniacz wyjściowy. Cały ten układ jest wymagany w dwóch egzemplarzach do odbioru stereo. Nie znam takiego nagromadzenia importowanych komponentów w żadnym innym urządzeniu RFT. Pierwotnie, zamiast układów TDA 1083 użytych w moim urządzeniu z 1988 roku, zainstalowano dwa układy A283D z Frankfurtu nad Odrą. Urządzenia zostały dostarczone ze słuchawkami i pasującym plastikowym etui. Nie ma jednak możliwości podłączenia oddzielnego zasilacza.

RFT SR 10 Nante

Oryginalny RFT SR 10 Nante był produkowany lokalnie w Weißensee w VEB Stern Radio od 1987 roku, aby uczcić 750. rocznicę Berlina. Urządzenie pierwotnie umożliwiało odbiór fal FM w zakresie od 87,5 do 104 MHz.

Unitra-Eltra Lena 2

Radioodbiornik Lena 2 był produkowany przez Unitra ELTRA w Bydgoszczy od 1985 do co najmniej 1993 roku i sprzedawany w Polsce pod własną marką, działając w paśmie OIRT FM od 65,8 do 74 MHz. Radioodbiorniki, dostępne w czarnej, czerwonej lub białej obudowie, wyposażone są w tunery FM, fal krótkich, średnich i długich, a także gniazdo słuchawkowe 200 Ω. Zasilanie może być dostarczane za pomocą zintegrowanego zasilacza sieciowego 230 V lub sześciu baterii AA (R6). Mała kontrolka zasilania, umieszczona na przednim panelu obok nazwy modelu, świeci się, nawet gdy radioodbiornik jest wyłączony. Wbudowany głośnik to TONSIL GD 8-12 1,5/2 o poborze mocy 1,5 VA. Te kompaktowe radioodbiorniki są bardzo niezawodne i łatwe w demontażu. Niestety, bezpiecznik sieciowy jest niefortunnie umieszczony na przednim panelu, co wymaga całkowitego demontażu w celu jego wymiany.

Universum KRN 356 (Lena 2)

Firma wysyłkowa Quelle z Fürth dystrybuowała radio Lena 2 w Niemczech Zachodnich od 1985 do co najmniej 1987 roku pod nazwą Universum KRN 356, co czyniło ją prawdopodobnie pierwszym eksporterem. Pasmo FM urządzenia nie było już wówczas zgodne ze standardem OIRT, lecz ze standardem CCIR, w zakresie od 87,5 do 108 MHz. Etykieta była w całości w języku niemieckim, a na tylnym panelu, zamiast nazwy producenta, wydrukowano numer strefy wolnego handlu (FTZ) Niemieckiej Poczty Federalnej (Deutsche Bundespost).

Sanwa 6030 (Lena 2)

Lena 2 była również sprzedawana w zachodnioniemieckich sklepach dyskontowych za pośrednictwem Sanwa Transonic Intermarket, z taśmą CCIR i niemieckimi etykietami. Urządzenie na zdjęciu pochodzi z 1987 roku.

Oprócz wersji czerwonej, Sanwa 6030 była również dostępna z czarną obudową.

Istniała również wersja w kolorze srebrnoszarym.

Soundmaster Lena 2

Firma Wörlein GmbH sprzedawała Lenę 2 pod oryginalną nazwą modelu, pod marką Soundmaster, od początku lat 90. do co najmniej 1993 roku w zjednoczonych Niemczech. Pasmo FM prawdopodobnie nie wymagało modyfikacji, ponieważ Polska również przyjęła standard CCIR od 87,5 do 108 MHz. Liczba importowanych egzemplarzy wydaje się być dość duża. Przynajmniej te radia są często spotykane na pchlich targach w Norymberdze, co może wynikać z bliskości importera w Cadolzburgu. Zgodnie z powszechną praktyką, nazwa producenta na urządzeniach z niemiecką etykietą została zastąpiona numerem FTZ nadanym przez Pocztę Federalną Niemiec, a zamiast napisu „Made in Poland” widnieje nieco wątpliwy napis „Made for Germany”.

HGS TR 2004 (Lena 2)

Model Lena 2 był również dystrybuowany w Niemczech Zachodnich pod symbolem TR 2004 przez firmę HGS Electronic GmbH z Hamburga.

ITC Lena 2

Inna wersja CCIR Leny 2 była dystrybuowana za pośrednictwem ITC.

R z e s z ó w

Fabryka radioodbiorników Unitra-Rzeszów produkowała odbiorniki radiowe dla Unitra-Eltra w Rzeszowie. Co nieco mylące, większość z nich nosiła oznaczenie ELTRA.

Unitra-Rzeszów emilia RM 312 automatic

Opis poniżej

Iskra-UNITRA emilia RM 312 automatic (IBBN 7-13919)

Unitra-Rzeszów emilia RM 312 była również dystrybuowana w byłej Jugosławii przez słoweńskiego producenta elektroniki Iskra-Elektroakustika p.o. Od lat 60. XX wieku ISKRA koncentrowała swoją produkcję w Lublanie wyłącznie na silnikach elektrycznych, rozrusznikach, alternatorach, licznikach energii elektrycznej, telefonach, komputerach i telewizorach. Ten rejestrator – podobnie jak Unitra-ZRK RM 222 – pochodził prawdopodobnie z Polski. Technicznie rzecz biorąc, Iskra-UNITRA emilia RM-312 (IBBN 7-13919) różni się od wersji krajowej jedynie pasmem CCIR FM, wynoszącym od 87,5 do 108 MHz (zamiast od 65,8 do 74 MHz). Można przypuszczać, że urządzenie to zastąpiło model riz rama 4100 (RFT R 4100), który został sprowadzony z Niemiec Wschodnich na początku lat 80.

Unitra-Rzeszów emilia RM 315 automatic

Radiomagnetofon monofoniczny Emilia RM-315 był produkowany w Rzeszowie od 1983 do co najmniej 1987 roku, równolegle z opisanym poniżej modelem RM-407. Urządzenie odbiera sygnały radiowe FM i AM za pośrednictwem zintegrowanej anteny teleskopowej. Posiada również magnetofon kasetowy z jednym silnikiem (bez przycisku pauzy i licznika taśmy) oraz gniazdo słuchawkowe. Brakuje wyświetlaczy. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą pięciu baterii AA (R14). Urządzenie charakteryzuje się bardzo przejrzystym układem i można je łatwo zdemontować w celu naprawy. Odbiór sygnału radiowego odbywa się za pomocą układu Unitra CEMI UL1211 AM/FM ze wzmacniaczem UL1482 IC. Odtwarzanie zapewnia głośnik szerokopasmowy Unitra TONSIL GD 8-12/1,5/3 o mocy 1,5 VA (6 Ω). Oprócz wersji na rynek polski, z pasmem FM OIRT od 65,8 do 74 MHz, istniały również urządzenia przeznaczone na eksport na Zachód (na zdjęciu). Automatyczny radiomagnetofon dwupasmowy Emilia RM-315 odbierał pasmo FM od 87,5 do 108 MHz, był oznaczony w języku niemieckim i posiadał na odwrocie typowy dla Niemieckiej Poczty Federalnej numer tłumienia zakłóceń radiowych. Wyjątkowo zachowano oznaczenie producenta UNITRA oraz oznaczenie „Made in Poland”.

Unitra-Rzeszów emilia RM 407 automatic

Magnetofon monofoniczny Emilia RM-407 był produkowany od 1983 roku, równolegle z wcześniej opisanym modelem RM-315. To nieco bardziej wszechstronnie wyposażone urządzenie odbiera nie tylko pasma FM i fal średnich, ale także pasma fal krótkich i długich za pośrednictwem zintegrowanej anteny teleskopowej. Ponadto posiada magnetofon kasetowy z jednym silnikiem (bez przycisku pauzy i licznika taśmy), zintegrowany mikrofon oraz złącza dla zewnętrznego źródła dźwięku i słuchawek. Funkcja OSC, aktywowana przełącznikiem suwakowym na tylnym panelu, redukuje gwizdy podczas nagrywania radiowego fal średnich i długich. Ponownie, zrezygnowano z wyświetlaczy. Zasilanie mogło być dostarczane z sieci 230 V lub z pięciu baterii R14. Urządzenie ma bardzo przejrzysty układ i można je łatwo zdemontować w celu naprawy. Odbiór radiowy odbywał się za pomocą układu radiowego AM/FM Unitra-CEMI UL1211 ze wzmacniaczem scalonym UL1482. Do odtwarzania rejestrator wyposażono w głośnik szerokopasmowy Unitra-TONSIL GD 8-12/1,5/3 o mocy 1,5VA i impedancji 6Ω.

ITC RM 407 automat

Oprócz wersji polskiej, RM 407 był również dystrybuowany w Niemczech Zachodnich przez ITC. Pasmo FM urządzenia, oznaczone w całości po niemiecku (i częściowo po angielsku), zostało dostosowane do standardu CCIR od 87,5 do 108 MHz. Przedstawione na zdjęciu nowe urządzenie pochodzi z likwidacji sklepu radiowego. Jednak z oryginalnego opakowania ani instrukcji obsługi nie wynika, który importer, specjalizujący się w sprzęcie UNITRA, stoi za marką ITC.

Radio Recorder RM-1000 (RM 407)

Unitra-Rzeszów RM 407 była również sprzedawana w Niemczech Zachodnich jako radioodbiornik RM-1000, działający w paśmie CCIR FM od 87,5 do 108 MHz. Urządzenie, w całości opatrzone etykietą w języku niemieckim, nie zawiera ani nazwy producenta, Unitry Rzeszów, ani niemieckiego importera. Z tyłu obudowy znajduje się jedynie napis „Made in Poland” w języku angielskim, niemieckim i francuskim, a także numer strefy wolnego handlu (FTZ) Niemieckiej Poczty Federalnej (Bundespost).

4-Wellen Radiorecorder RR-3040 (RM 407)

Radioodtwarzacz Unitra-Rzeszów RM 407 sprzedawany był także w Niemczech Zachodnich jako czterofalowy radiomagnetofon RR-3040.

Oprócz wersji w kolorze antracytowym, model RR-3040 był również dostępny z czerwonym panelem przednim i czarnym panelem tylnym.

HGS 4-Wellen Radiorecorder RR 3040 (RM 407)

Urządzenie Unitra-Rzeszów Emilia RM 407 było również dystrybuowane w Niemczech Zachodnich przez firmę HGS Electronic GmbH z Hamburga jako czterofalowy radioodbiornik RR 3040. Oznaczenie jest identyczne z wcześniej opisanym RR-3040 (bez nazwy marki).

elta 6076 (RM 407)

Unitra-Rzeszów RM 407 z pasmem CCIR FM była również dystrybuowana przez firmę Elta GmbH z Rödermark w Niemczech Zachodnich. Urządzenia te oznaczono jako elta 6076 lub 4-Wellen Radio-Recorder 6076. Nie było znaku producenta; z tyłu obudowy widnieje jedynie napis „Made in Poland” oraz numer identyfikacyjny Federalnej Poczty Niemieckiej (Bundespost).

L u b a r t  ó w

Unitra-Lubartów MK 232

Bardzo kompaktowy magnetofon monofoniczny Unitra MK-232 został opracowany we współpracy z firmą Grundig i produkowany wyłącznie w Lubartowie. Urządzenie odbiera pasmo FM zgodnie ze standardem OIRT od 65,8 do 74 MHz oraz pasmo fal średnich. Magnetofon kasetowy z jednym silnikiem, produkowany na licencji Grundiga, nie posiada ani przycisku pauzy, ani licznika taśmy, ale jest również bardzo kompaktowy. Mechanizm w przedstawionym na zdjęciu magnetofonie jest wykonany z dość miękkiego materiału, który przez lata beznadziejnie się kruszył. Znam już tę wadę z kilku magnetofonów kasetowych Grundiga i niestety polski producent zaadaptował ją bez uwzględnienia jej. Co więcej, mocowanie wskaźnika strojenia jest nieco niezgrabne. Wskaźnik luźno spoczywa na prowadnicy, co ułatwia demontaż, ale niemal nieuchronnie prowadzi do jego uszkodzenia. Z drugiej strony, przedni aluminiowy panel, który można wysunąć, aby służył jako uchwyt, jest dość przemyślaną konstrukcją. Urządzenie posiada również zintegrowany mikrofon i zewnętrzne wejście audio. Nie posiada żadnych wyświetlaczy. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą pięciu baterii R14.

Grundig C 235 (MK 232)

Magnetofon Unitra-Lubartów Kasetowy 232, z pasmem CCIR FM od 87,5 do 108 MHz i tabliczką znamionową Grundig, był sprzedawany w Niemczech Zachodnich pod nazwą C 235. Był jednak również produkowany w Lubartowie w Polsce. Nie wiem, czy Grundig był zaangażowany w rozwój urządzenia poza mechanizmem napędowym. Typowe detale Unitry (takie jak gniazdo diody z obwodem przelotowym) i dobór komponentów sugerują polskie pochodzenie.

Unitra-Lubartów Wilga RM 301

Model MK 232 został wizualnie przeprojektowany, z ciągłym otworem pokrętła i wprowadzony na rynek jako Unitra Wilga RM 301. Oprócz pasma OIRT FM, otrzymał również pasmo fal długich zamiast fal średnich. Radioodbiorniki były dostępne z czarną, białą, szarą, brązową lub niebieską obudową i dwoma różnymi opcjami otworu pokrętła.

Unitra-Lubartów Wilga RM 302

Unitra-Lubartów Wilga RM 302 jest pod względem technicznym i wizualnym identyczna z RM 301, lecz zamiast pasma fal długich otrzymuje pasmo fal średnich.

Unitra-Lubartów Wilga RM 303

Radio Magnetofon 303 to wersja CCIR urządzenia RM 301 z pasmem FM od 87,5 do 108 MHz, podobnie jak Grundig C 235.

Palladium RR 303

Lokomotywę Unitra-Lubartów Wilga RM 303, bez zmian technicznych i wizualnych, sprzedawano również jako Palladium RR 303 za pośrednictwem firmy wysyłkowej Neckermann w Niemczech Zachodnich.

bruns RR 303 (RM 303)

Unitra Wilga RM 303, również z przeprojektowanym wyglądem, została wydana jako Bruns Radio Recorder 303 i dystrybuowana w Niemczech Zachodnich za pośrednictwem importera o tej samej nazwie z Hamburga. W rezultacie powstała niemiecka reedycja modelu, który został już wycofany z produkcji przez Grundiga. Urządzenia najwyraźniej nie zostały dostarczone do Niemiec Wschodnich. Z mojej wiedzy wynika, że ​​Bruns RR 303 był dostępny tylko z czarną obudową.

ITC RM 303

RM 303 był również dystrybuowany w dwóch różnych skalach apertury za pośrednictwem ITC w Niemczech Zachodnich.

Oprócz wersji białej dostępne były również urządzenia z czarną obudową.

Model ITC RM 303 był również dostępny w srebrno-szarej obudowie. Pozornie niebieskie panele na górze to w rzeczywistości folie ochronne na niepomalowanych blachach. Urządzenie widoczne na zdjęciu, wciąż w oryginalnym opakowaniu i nieużywane, zostało wyprodukowane w 1985 roku.

Universum CTR 396 (RM 303)

Model UNITRA Lubartów RM 303 był również sprzedawany w Niemczech Zachodnich za pośrednictwem firmy wysyłkowej QUELLE pod nazwą UNIVERSUM CTR 396. Napis był w języku angielskim, a na spodzie znajdował się tekst w języku niemieckim. Zawierał również krótką informację „Producent: UNITRA / Model: RM 303” oraz niemieckiego importera, Senton GmbH.

Napęd nie uruchamia się lub silnik pracuje nieprzerwanie (MK 232, RM 301 i RM 303) – Zdejmij tylny panel > ostrożnie odłącz prawą płytkę drukowaną (plastikowy haczyk na dole) > przełącznik silnika ma stały kontakt lub nie ma go wcale (natychmiast zauważalne po naciśnięciu przycisku odtwarzania) > odpowiednio wyreguluj sprężynę kontaktową

Unitra-Lubartów Daria RM 803 S

Radiomagnetofon kasetowy Unitra Daria Radio Magnetofon 803 Stereo został opracowany we współpracy z Czechosłowacją i sprzedawany tam również jako praktycznie identyczny model TESLA K 203 Diamant. Produkowany przez UNITRĘ w Lubartowie od początku do połowy lat 80., urządzenie odbiera pasmo FM od 65,5 do 73 MHz (OIRT), a także jedno pasmo fal krótkich, jedno pasmo fal średnich i jedno pasmo fal długich za pośrednictwem zintegrowanych anten teleskopowych i ferrytowych. Posiada również jednosilnikowy magnetofon kasetowy z przyciskiem pauzy i wyborem rodzaju taśmy, ale bez licznika taśmy; dwa zintegrowane mikrofony pojemnościowe; oraz złącza dla zewnętrznego źródła dźwięku, mikrofonu, dwóch zewnętrznych głośników, słuchawek i zewnętrznej anteny. Dodatkowe funkcje obejmują regulację barwy dźwięku i osobną regulację głośności za pomocą trzech suwaków, dwie diody LED dla stereo i wskaźników strojenia/poziomu baterii, automatyczną regulację częstotliwości (AFC) oraz przełącznik stereo/mono. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą sześciu baterii R14. Obudowa z tworzywa sztucznego o wymiarach 360 x 205 x 100 mm była dostępna w kolorze szaro-czarnym oraz całkowicie szarym.

ITC RM 805 S

Oprócz wcześniej opisanego modelu Unitra-ZRK Daria RM 803 S, istniała wersja eksportowa – Daria RM 805 S – z pasmem VHF według standardu CCIR od 87,5 do 108 MHz. Była ona również dystrybuowana w Niemczech Zachodnich za pośrednictwem ITC. Tam oznaczenie typu skrócono do RM 805 S, a dane producenta całkowicie pominięto.

Unitra-Lubartów Condor RM 820 S

Stereofoniczny radiomagnetofon kasetowy Unitra Radio Magnetofon 820 Stereo CONDOR został opracowany we współpracy z Czechosłowacją i sprzedawany tam również jako praktycznie identyczny model TESLA K 304 Condor. Produkowany przez UNITRA w Lubartowie od połowy lat 80. XX wieku, urządzenie odbiera pasmo FM zgodnie ze standardami OIRT i CCIR od 65,5 do 73 MHz i od 87,5 do 104 MHz, a także pasma fal krótkich, średnich i długich. Ważący 6,8 kg magnetofon posiada również dwusilnikowy napęd kasetowy, wzmacniacz 2x10 VA z dwiema lampami TESLA TBA 810, 2x6-diodowy wskaźnik poziomu z dwiema diodami LED RFT A277 oraz stereofoniczny, dwudrożny system głośnikowy składający się z dwóch głośników niskotonowych TESLA i dwóch głośników wysokotonowych UNITRA TONSIL. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą dziesięciu baterii R20. Plastikowa obudowa o wymiarach 590 x 250 x 140 mm była dostępna w kolorze czerwonym, niebieskim, srebrnoszarym i czarnym. Oprócz wspomnianej wersji przeznaczonej do dystrybucji w Czechosłowacji, istniał również model RM 8482 firmy Radioindustrija Zagreb (RIZ) na rynek jugosłowiański. Dystrybucja w Niemczech Wschodnich prawdopodobnie nie była planowana, prawdopodobnie ze względu na współpracę przy modelach Unitra-Eltra RMS 813 (SDKR 2000) i RMS 817 (skr 700).

Unitra-Lubartów Tandem RM 830 S

Stereofoniczny magnetofon dwukasetowy

G r u p a   T e c h n i c z n a   U R A N I A   W a r s z a w a

URANIA lelek 12V Typ ŁD-5

Kompaktowa ładowarka akumulatorów samochodowych Lelek 12 V typu ŁD-5 została wyprodukowana około 1980 roku przez Grupę Techniczną URANIA Warszawa i umożliwia ładowanie standardowego akumulatora 12 V prądem ładowania około 0,5 A. Posiada oddzielne wskaźniki pracy i ładowania. Dostępne jest również dodatkowe złącze 24 V AC.

U n i t r a – W a r e l   W a r s z a w a

Unitra-Warel Echo 4

Radiotelefon przenośny Echo 4 CB został wyprodukowany około 1975 roku przez Zakłady Elektroniczne w Warszawie. To jednokanałowe urządzenie o wymiarach 200 x 75 x 38 mm i wadze 400 g jest ustawione na stałą częstotliwość 27,170 MHz. Jest zasilane dwoma specjalnymi akumulatorami 6 V.

Unitra-Warel tukan 1

Tukan 1 (radiotelefon AMIA BN-76/3345-01), również wyprodukowany około 1984 roku w Warszawskich Zakładach Elektronicznych, jest w dużej mierze identyczny z wcześniej opisanym Echo 4. Urządzenie o masie 580 g, z nieznacznie przeprojektowaną obudową, jest również wstępnie dostrojone do stałej częstotliwości 27,170 MHz (Uz: 12 V). Urządzenie zawiera jeden układ scalony CEMI UL1111 i jeden UL1490, a także antenę teleskopową o długości 120 cm.

P o l a m   P i ł a

Polam Piła Reflektory halogenowe

Firma Polam produkowała reflektory halogenowe w Pile w Polsce, które pod koniec lat 80. XX wieku były również dostarczane do Niemiec Wschodnich. Były one dość popularne ze względu na swój nowoczesny wygląd, ponieważ wschodnioniemieccy producenci lamp nadal produkowali raczej klasyczne lampy sufitowe. Lampa widoczna na zdjęciu po lewej stronie zdobiła również drewniany sufit (z typowym sufitem podwieszanym) w korytarzu w wieżowcu moich rodziców w Neubrandenburgu. Uchwyt montażowy można było zastąpić okrągłą rozetą sufitową. Włącznik w kablu był produkcji wschodnioniemieckiej, a przewód zasilający pochodził z Polski.

S t e r n - R a d i o   B e r l i n   ( N R D )

RFT Stern-Recorder R 160

STERN-RECORDER R 160 był produkowany w latach 1972-1980 przez VEB Stern-Radio Berlin jako pierwszy radioodtwarzacz w Niemczech Wschodnich. Urządzenie, wyposażone w całości w tranzystory, posiada tuner FM o paśmie częstotliwości od 87,5 do 100 MHz, standardowym w ówczesnych Niemczech Wschodnich. Odbiera również fale krótkie i średnie. Wbudowany magnetofon kasetowy KGB4 firmy VEB Elektrogeräte Dresden (EGD) nie posiada przycisku pauzy, a przyciski przewijania do przodu i do tyłu nie blokują się. Radio wyłącza się automatycznie po naciśnięciu przycisku odtwarzania (częste źródło błędu, ponieważ składa się ono z dwóch przełączników umieszczonych jeden nad drugim). Ponadto, R 160 posiada antenę ferrytową AM, antenę teleskopową FM/SW, automatyczną regulację częstotliwości (FM AFC), pokrętło dostrojenia, wejście na zewnętrzny mikrofon, wejście magnetofonowe/magnetofonowe dla dodatkowego źródła dźwięku, wejście anteny samochodowej, wbudowany głośnik 8Ω/2VA RFT LP 553, oddzielne regulatory tonów wysokich i niskich, elektroniczny przełącznik zasilania sieciowego i bateryjnego oraz magnetofon kasetowy z automatyczną regulacją poziomu głośności. Rejestrator Stern jest dostępny w różnych wersjach różniących się wyglądem.

RFT Stern-Recorder R 4000

Radioodtwarzacz monofoniczny R 4000 został opracowany w 1977 roku przez VEB Stern-Radio Berlin jako następca modelu R 160. Urządzenie odbiera teraz nieco rozszerzone pasmo FM, od 87,5 do 104 MHz, a także dwa pasma fal krótkich i jedno pasmo fal średnich, za pośrednictwem zintegrowanych anten teleskopowych i ferrytowych. Całkowicie przeprojektowany magnetofon kasetowy LW400 posiada przycisk pauzy, ale przyciski przewijania do przodu i do tyłu nadal nie blokują się. Radio wyłącza się automatycznie po naciśnięciu przycisku odtwarzania. Z wyjątkiem wzmacniacza RFT A205E IC (poprzednika modelu A210D), R 4000 nadal był w całości tranzystorowy. Rejestrator posiada także automatyczną regulację odpowiedzi częstotliwościowej (FM AFC), analogowy wskaźnik poziomu odbioru, wejście mikrofonowe, wejście TA/TB, wejście anteny samochodowej, wejście na zewnętrzny głośnik 4Ω, wbudowany głośnik 4Ω/4VA (importowany z UNITRA Polska), oddzielne regulatory tonów wysokich i niskich, kontrolę stanu baterii (za pomocą wskaźnika odbioru), mikrofon zamontowany na stałe, licznik taśmy oraz kabel przyłączeniowy do sieci na stałe podłączony do urządzenia.

RFT ARE 80

Równolegle z modelem RFT R 4100, radioodbiornik wojskowy ARE 80 został wyprodukowany dla Narodowej Armii Ludowej NRD (NVA) przez VEB Stern-Radio Berlin. Technicznie identyczne urządzenie posiada wyściełaną drewnianą obudowę, dzięki czemu jest bryzgoszczelne. Przełączniki, elementy sterujące i kieszeń na kasetę są dodatkowo uszczelnione, a na tylnym panelu znajduje się schowek na przewód zasilający i kasetę magnetofonową.

RFT KR 450 Steracord

Model KR 450 był produkowany przez VEB Stern-Radio Berlin w latach 1982–1985 jako następca modelu R 4100. Technicznie niemal identyczny, KR 450 posiadał prosty wskaźnik poziomu z sześcioma diodami LED, skalę z dwiema mini diodami LED we wskaźniku oraz lampkę kontrolną nagrywania. Wskaźnik odbioru i sterowanie nagrywaniem LED, sterowane układem A277D, były również stosowane w późniejszych modelach R 4100. Oprócz wersji srebrno-szarej, dostępne były również modele z obudową w kolorze antracytowym. Niestety, lakier – w przeciwieństwie do wersji srebrno-szarej – nie był tak wysokiej jakości i dlatego często był nierówny. Późniejsze modele miały czarne przyciski zamiast chromowanych.

RFT Babett

Magnetofon kasetowy mono Babett (KTR 430) został prawdopodobnie opracowany w VEB Antennenwerke Bad Blankenburg i produkowany przez VEB Stern-Radio Berlin w latach 1978–1982. Jest to uproszczona wersja magnetofonu Stern R 4000 ze znacznie bardziej kompaktową obudową. Urządzenie nie posiada drugiego pasma fal krótkich, wbudowanego mikrofonu, licznika taśmy, automatycznej regulacji wzmocnienia ani stałego przyłącza sieciowego. Ponadto obrotowy wskaźnik poziomu sygnału został zastąpiony pojedynczą diodą LED, a zamiast uchwytu urządzenie posiada odpinany pasek do noszenia.

RFT KR 650 Steracord

Monofoniczny radioodtwarzacz KR 650 był produkowany przez VEB Stern-Radio Berlin od 1983 do 1987 roku jako następca KR 450. Wczesne modele miały srebrnoszarą obudowę z chromowanym pierścieniem głośnika. Późniejsze modele miały zazwyczaj brązową obudowę bez chromowanego pierścienia lub, w rzadkich przypadkach, jasnosrebrną obudowę, również z chromowanym pierścieniem. Mierzący 370 x 194 x 82 mm i ważący 3,5 kg, rejestrator odbierał pasmo FM od 87,5 do 104 MHz, a także jedno pasmo fal krótkich i jedno pasmo fal średnich za pośrednictwem zintegrowanych anten teleskopowych i ferrytowych. Magnetofon kasetowy RFT LW600 został wyprodukowany przez VEB Elektronik Gera (GERACORD), co wyjaśnia dodatkowe oznaczenie modelu STERACORD. Ponadto KR 650 posiadał automatyczne strojenie (FM AFC); złącza dla magnetofonu/taśmy, anten samochodowych i głośników; oraz regulację tonów. Wskaźnik stanu baterii i zasilania za pomocą diody LED; Wbudowany mikrofon; wskaźniki poziomu odbioru i nagrywania za pomocą sześciu diod LED; funkcja post-fading; licznik taśmy z przyciskiem pamięci; wybór typu taśmy i podświetlenie wskaźnika jednym naciśnięciem przycisku. Zastosowano głośnik szerokopasmowy RFT L 2411 o średnicy 125 mm i mocy 4 VA/4 Ω oraz wzmacniacz RFT A210K IC.

RFT SKR 501 Steracord

Model SKR 501 był produkowany przez VEB Stern-Radio Berlin w latach 1983-1985. Radio o wymiarach 500 x 280 x 125 mm odbiera pasmo FM od 87,5 do 104 MHz, a także jedno pasmo fal krótkich i jedno pasmo fal średnich za pośrednictwem zintegrowanej anteny ferrytowej AM i anteny teleskopowej FM. Tuner FM zapewnia dobry odbiór, ale dekoder stereo okazuje się dość słaby. Wbudowany magnetofon kasetowy został wyprodukowany przez VEB GERACORD Gera. Ten jednosilnikowy napęd posiada sześć przycisków do nagrywania, odtwarzania, pauzy, przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk do zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. SKR 500 oferuje także automatyczną kontrolę odpowiedzi częstotliwościowej (FM AFC), redukcję szumów FM (wyciszenie), wbudowany filtr 5 kHz, dwa oddzielne wejścia dla zewnętrznych źródeł dźwięku (TA i TB), przełączane połączenie automatycznej anteny, oddzielne głośniki wysokotonowe i niskotonowe, dwa zewnętrzne wyjścia stereo na głośniki, oddzielne regulatory tonów wysokich i niskich oraz regulację balansu; przełączalną korekcję odpowiedzi częstotliwościowej; dźwięk przestrzenny (szerokość basów), funkcję miksowania radia i mikrofonu, wskaźnik poziomu odbioru za pomocą diody LED w pokrętle, wskaźnik poziomu nagrywania za pomocą dwóch 6-diodowych łańcuchów, dwa wbudowane mikrofony z diodami LED, dwa wejścia na zewnętrzny mikrofon, gniazdo słuchawkowe, licznik taśmy z przyciskiem pamięci, wybór typu taśmy, podświetlenie pokrętła i wskazanie stereo za pomocą diody LED w pokrętle.

RFT skr 550

SKR 550 był produkowany przez VEB Stern-Radio Berlin od 1985 roku jako pełnoprawny następca SKR 501. Odbiór FM został znacznie ulepszony w porównaniu z poprzednikami, SKR 500 i SKR 501, dzięki czemu wbudowana antena dipolowa FM była często zbędna. Co więcej, poprzednio standardowe pasma fal krótkich i średnich ze zintegrowaną anteną ferrytową zostały rozszerzone o pasmo fal długich. Magnetofon kasetowy wykorzystywał teraz pojedynczy silnik typu MU300 wspomagany silnikiem, produkowany na licencji Sankyo. Był on łatwiejszy w obsłudze i mniejszy niż jego poprzednik Geracord, ale także nieco bardziej podatny na awarie. Pasek napędowy przycisków z napędem i mechanizm podnoszenia głowicy taśmy czasami ślizgały się na wałku napędowym po dłuższych okresach nieużywania, czyniąc cały mechanizm bezużytecznym. Ponadto używany płaski pasek zużywał się szybciej niż klasyczny pasek kwadratowy. MU300 posiada sześć przycisków do nagrywania, odtwarzania, pauzy, przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk do zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. Możliwe jest również monitorowanie podczas przewijania do tyłu i do przodu. Ponadto SKR 550 posiada zewnętrzne wejście audio, koncentryczne wejście antenowe, oddzielne regulatory tonów wysokich i niskich oraz regulację balansu, przełączany tryb dźwięku przestrzennego (szeroki), wskaźnik poziomu odbioru i stereo, przełączany wskaźnik poziomu nagrywania, monitorowanie poziomu naładowania baterii za pomocą 2 x 6 diod LED, podświetlenie pokrętła, dwa wbudowane mikrofony z diodami LED, funkcję wyszukiwania, ręczną regulację poziomu głośności, gniazda mikrofonowe i słuchawkowe, licznik taśmy, wybór rodzaju taśmy oraz zegar LCD z funkcją alarmu.

RFT SKR 1000 Party

Opracowany przez VEB Stern-Radio Berlin od 1987 roku, odbiornik SKR 1000 odbiera pasmo FM od 87,5 do 108 MHz, a także pasmo fal średnich. Urządzenie o wymiarach 580 x 140 x 160 mm i wadze 4,7 kg, wyposażone jest w pięciopasmowy korektor graficzny i dwa odłączane głośniki, każdy z dwoma przetwornikami pełnopasmowymi. Do odtwarzania kaset wykorzystuje napęd RFT MU300 z jednym silnikiem. Napęd posiada sześć przycisków do nagrywania, odtwarzania, pauzy, przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. Rejestrator posiada również antenę ferrytową AM, antenę teleskopową FM/SW, złącze DIN do podłączenia zewnętrznych źródeł dźwięku, gniazdo słuchawkowe stereo, regulację balansu, automatyczną regulację odpowiedzi częstotliwościowej (AFC), wskaźnik stereo, licznik taśmy oraz wybór rodzaju taśmy. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą sześciu baterii R20. Cena detaliczna SKR 1000 w Niemczech Wschodnich wynosiła 1720 marek wschodnioniemieckich.

E l e k t r o - A p p a r a t e - W e r k e   B e r l i n - T r e p t o w   ( N R D )

RFT EAW Audio 145

Stereofoniczny radioodtwarzacz EAW Audio 145 był produkowany od 1988 roku w zakładzie VEB Elektro-Apparate-Werke „Friedrich Ebert” w Berlinie-Treptow. Urządzenie odbiera pasmo UKF od 87,5 do 108 MHz, a także jedno pasmo fal krótkich, jedno pasmo fal średnich i jedno pasmo fal długich za pośrednictwem zintegrowanej anteny teleskopowej FM/SW/MW/LW oraz anteny ferrytowej MW/LW. Podobnie jak w modelu SKR 1000, dostępny jest graficzny korektor z pięcioma krokami regulacji (100 Hz, 300 Hz, 1 kHz, 3 kHz, 10 kHz), a głośniki dwudrożne są odłączane. Rejestrator EAW Audio 145, podobnie jak SKR 1000, posiada również jednosilnikowy, licencjonowany transport taśmy RFT MU300. Rejestrator ten posiada sześć przycisków do nagrywania, odtwarzania, pauzy, przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. Urządzenie o wymiarach 560 x 180 x 130 mm i wadze 4,7 kg, oferuje również gniazdo słuchawkowe stereo, gniazdo zewnętrznej anteny i mikrofonu, regulację balansu, przełączany tryb dźwięku przestrzennego (szeroki), automatyczną regulację odpowiedzi częstotliwościowej (AFC), wskaźniki poziomu odbioru i stereo, wskaźnik poziomu nagrywania i stanu baterii za pomocą 2 x 6 diod LED, podświetlenie tarczy, licznik taśmy, programowalne automatyczne wyszukiwanie ścieżek (ATSE), automatyczne przełączanie typu taśmy oraz automatyczną regulację wzmocnienia. Zasilanie może być dostarczane z sieci 230 V lub za pomocą sześciu baterii R20. Cena detaliczna rejestratora EAW Audio 145 w Niemczech Wschodnich wynosiła zawrotne 2100 marek wschodnioniemieckich.

A n t e n n e n w e r k e   B a d   B l a n k e n b u r g

RFT anett

Magnetofon kasetowy RFT Anett Mono był produkowany w latach 1973–1982 w zakładach VEB Antennenwerke Bad Blankenburg, równolegle z berlińskim magnetofonem Stern R 160. Obudowa urządzenia jest znacznie mniejsza niż magnetofonu Stern i wykonana z czarnego lub – rzadziej – białego tworzywa sztucznego. Magnetofon odbiera pasmo FM od 87,5 do 104 MHz za pośrednictwem zintegrowanej anteny teleskopowej. Jest on również przeznaczony do odbioru fal krótkich i średnich za pomocą anten teleskopowych i ferrytowych. Przycisk „FU” umożliwia zmianę częstotliwości generatora kasującego, co zapobiega zakłóceniom w nagrywaniu kaset w paśmie AM. W paśmie FM ten sam przycisk służył do automatycznego dostrajania (AFC). Wbudowany magnetofon kasetowy KGB4 nie posiada przycisku pauzy ani zatrzymania końca taśmy, a przyciski przewijania do przodu i do tyłu nie blokują się. Odbiornik radiowy wyłącza się automatycznie po naciśnięciu przycisku odtwarzania. Urządzenie posiada również wskaźnik napięcia roboczego, wskaźnik poziomu naładowania baterii, przełącznik sieć/bateria w gnieździe sieciowym, automatyczną regulację poziomu głośności napędu kasetowego, wbudowany głośnik 2VA/4Ω RFT LP 5534, złącze do dubbingu i głośnika oraz złącze do podłączenia specjalnego mikrofonu. Ten specjalny mikrofon posiada wbudowany przełącznik do uruchamiania i zatrzymywania silnika napędowego w rejestratorze.

G E R A C O R D  G e r a   &   L o b e n s t e i n   ( N R D )

RFT GC 6010 stéréo

Magnetofon kasetowy stereo GC 6010 był produkowany przez VEB Elektronik Gera od 1981 roku, równolegle z magnetofonem monofonicznym GC 6020. Wbudowany mechanizm napędowy jest taki sam jak w magnetofonie radiowym SKR 501 i posiada sześć przycisków do nagrywania, odtwarzania, pauzy, przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk do zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. Poziom nagrywania może być regulowany automatycznie lub ręcznie za pomocą prawego suwaka i jest wyświetlany na podświetlanym mierniku analogowym. GC 6010 to magnetofon stereofoniczny, ale nagrywanie i odtwarzanie stereo jest możliwe tylko po podłączeniu zewnętrznego wzmacniacza. Wbudowany głośnik umożliwia odtwarzanie monofoniczne. Niektóre urządzenia były dostarczane ze skórzanym futerałem, paskiem do noszenia i kablem do dubbingu. GC 6010 posiada również regulację barwy dźwięku, wbudowany mikrofon, gniazdo słuchawkowe, licznik taśmy z przyciskiem pamięci, wybór rodzaju taśmy oraz złącze 12 V do nagrywania/odtwarzania.

RFT GC 5000 LCR

Rejestrator monofoniczny GC 5000 LCR zastąpił serię GC 60xx w połowie lat 80. XX wieku i był produkowany w mniejszej obudowie przez firmę GERACORD w Lobenstein (VEB Elektronik Gera, część Kombinat elektronische Bauelemente Teltow). Jednosilnikowy, licencjonowany napęd SANKYO MU300 z napędem silnikowym posiada sześć przycisków do nagrywania, odtwarzania, pauzy, przewijania do przodu i do tyłu, a także przycisk zatrzymywania i otwierania kieszeni kasety. Możliwy jest również monitoring podczas przewijania do tyłu i do przodu. Ponadto urządzenie posiada zintegrowany mikrofon, wybór typu taśmy, przełącznik zasilania sieciowego i bateryjnego na tylnym panelu oraz gniazda mikrofonowe i słuchawkowe. W GC 5000 zastosowano wzmacniacz A210E IC oraz głośnik RFT L 2160 PO/D o mocy wyjściowej 1 VA i impedancji 8 Ω. Zasilanie odbywa się za pomocą zintegrowanego zasilacza 230 V lub sześciu baterii R14. Urządzenia, w tym pokrywa komory kasety, są oznaczone kolorem pomarańczowym, a wgłębienie na licznik kasety zostało wyposażone w zaślepkę.

V I D E O T O N   S z é k e s f e h é r v á r   ( W ę g r y )

Videoton RM 5632 S

Stereofoniczny radiomagnetofon kasetowy RM 5632 S był produkowany przez VIDEOTON Radio es Televiziogyar (później Videoton Elektronikai Vallalat) w latach 1983–1986. Urządzenie o wymiarach 450 x 250 x 110 mm i wadze 5,2 kg odbiera pasmo FM zgodnie ze standardem OIRT (65,8–74 MHz), powszechnym wówczas na Węgrzech, oraz zachodnioeuropejskim standardem CCIR (87,5–104 MHz). Odbiera również dwa pasma fal krótkich i jedno pasmo fal średnich za pośrednictwem zintegrowanych anten teleskopowych i ferrytowych. Funkcje obejmują automatyczną kontrolę częstotliwości (AFC), wskaźnik LED stereo oraz analogowy wskaźnik strojenia. Ten ostatni służy również do sprawdzania napięcia akumulatora lub poziomu nagrywania podczas ręcznej regulacji. Zintegrowany wzmacniacz stereo posiada regulację balansu i tonów, a także przełączalny wzmacniacz różnicowego sygnału stereo dla uzyskania bardziej przestrzennego dźwięku. Magnetofon kasetowy, zapożyczony z opisanego poniżej modelu BRG MK 27 i nieznacznie zmodyfikowany, oprócz standardowych funkcji odtwarzania (odtwarzanie, przewijanie do przodu i do tyłu, nagrywanie, zatrzymywanie i pauza), oferuje automatyczny stoper taśmy, dwa oddzielne mikrofony do nagrań stereo, wybór rodzaju taśmy (Fe2O3 i CrO2), trzycyfrowy mechaniczny licznik taśmy oraz automatyczną lub ręczną regulację poziomu nagrywania. Do urządzenia można podłączyć gramofon, magnetofon, zewnętrzny mikrofon mono lub stereo, dwa głośniki 8Ω oraz słuchawki stereo. Ponadto urządzenie posiada układ timera do automatycznego wyłączania odbiornika radiowego lub pracy kasety po 30 minutach (dla kaset C60) i 45 minutach (dla kaset C90). RM 5632 S może być zasilany z sieci 230 V, ośmiu baterii R20 lub zasilacza 12 V. Gniazdo zasilania jest nieco nietypowe, łącząc w sobie połączenia 230 V i 12 V, jednak standardowa wtyczka dwubolcowa nadal może być używana bez ryzyka bezpieczeństwa. Na obudowie znajdują się napisy w języku angielskim, natomiast z tyłu oznaczenia w języku węgierskim.

B R G   B u d a p e s z t   ( W ę g r y )

BRG MK 27

Magnetofon kasetowy mono MK 27 był produkowany od połowy lat 70. XX wieku w Budapeszteńskich Zakładach Radiowych (Budapesti Rádiótechnikai Gyár, w skrócie BRG). Najbardziej charakterystyczną cechą MK 27 jest prawdopodobnie bryzgoszczelna obudowa z odłączanym uchwytem. Poza tym jest to klasyczny magnetofon kasetowy mono z napędem jednosilnikowym, który był również sprzedawany w Niemczech Wschodnich od 1977 roku i często nazywany tam „U-Bootem” ze względu na swój charakterystyczny design. Przyciski napędu znajdują się za ciągłą gumową matą, a obudowa jest również gumowana w wielu innych miejscach. Zasilanie zapewnia pięć baterii R14 lub odpowiedni zasilacz sieciowy 12 V. Urządzenie posiada również złącze do nagrywania/odtwarzania poprzez gniazdo DIN i mały głośnik 0,5 VA/6 Ω, ale nie posiada zintegrowanego mikrofonu. Dodatkowe oznaczenie IC automatic odnosi się do pojedynczego układu scalonego typu TBA820. Oprócz najpopularniejszej wersji kolorystycznej MK 27, urządzenie było również dostępne w kolorze czarno-żółtym, zielono-pomarańczowym i czerwono-żółtym.

BRG MK 27 Juno

Magnetofon monofoniczny MK 29 Juno był produkowany od 1984 roku w Budapeszteńskich Zakładach Radiowych (Budapesti Rádiótechnikai Gyár, BRG) jako następca modelu MK 27 i został w tym procesie całkowicie przeprojektowany. Urządzenie wyposażone jest w jednosilnikowy, całkowicie plastikowy transport taśmy z typowymi funkcjami, takimi jak przycisk pauzy i licznik taśmy. Naciśnięcie przycisku start automatycznie włącza urządzenie, eliminując potrzebę stosowania osobnego wyłącznika zasilania. Oprócz suwaka regulacji tonów, dostępne jest również sterowanie głośnością odtwarzania i poziomem nagrywania. Nagrywanie jest sygnalizowane diodą LED, a poziom nagrywania czterema dodatkowymi diodami LED. Poziom można również automatycznie regulować (automatyczna regulacja poziomu) poprzez naciśnięcie przycisku ALC. Urządzenie posiada zintegrowany mikrofon, chowany uchwyt do przenoszenia oraz wejście do dubbingu za pomocą złącza DIN. Oprócz tego złącza posiada gniazdo słuchawkowe i kolejne gniazdo oznaczone „COMP” (prawdopodobnie do użytku jako urządzenie pamięci masowej). Urządzenie wyposażono w czeski głośnik TESLA ARO 464 o mocy 2VA/4Ω, który ze względu na swoje rozmiary zapewnia wysoką jakość dźwięku. Zasilanie odbywa się poprzez sieć 230 V lub sześć baterii R14.

Więcej opisów urządzeń NRD i Węgry można znaleźć na stronie rk7.de